Je voelt je wattig, alsof je er niet helemaal bent. Je gedachten gaan trager, maar daardoor kun je ineens wel heel goed werken. Ik zal vast niet de enige autist zijn die dat wel eens heeft. Hoe dan ook, op de dag voor kerst ging het schrijven gesmeerd. Ik bleef maar gaan, razendsnel, zonder pauze. Na een lange dag klapte ik mijn laptop dicht. Eerste versie van Het verbetertraject: #slay! Alles stond op een logische plek, de namen klopten, zo mocht het de wereld wel in. Ik gaf het aan een aantal mensen en na een tijdje druppelde er wat feedback binnen. Laten liggen! maande ik mezelf. Eerst weer even een frisse blik krijgen! In de tussentijd was ik begonnen aan mijn volgende project, een biografie. De hoofdpersoon daarvan sjouwde zijn verhaal in twee grote trolleys mijn huis binnen. Ik zat er meteen al middenin. Lezen, sorteren, research plegen. Dit wordt geen klein artikeltje! Intussen druppelde de feedback op Het verbetertraject binnen. Met frisse blik kon ik het weer oppakken en verbeteren. Het ligt nu bij de agent…



Ook heb ik mijn website opgefrist. Er staan nog steeds dezelfde (lange) teksten op, maar je kunt er nu makkelijker doorheen struinen. De toegankelijkheid is verbeterd. Enkele afbeeldingen met teksten zijn vervangen door echte tekstblokken, alle afbeeldingen zijn beschreven en de site is beter navigeerbaar op de mobiel. Met dank aan Wimpel Websites!

  
De oude en nieuwe layout naast elkaar