Ik heb het met stijgende interesse gelezen, schrijft deze persoon.
Aanvankelijk kostte het me wat moeite om aan te haken. Waar gaat dit over? Wat is de boodschap? Achteraf lijkt die er vooral impliciet in te zitten, zonder dat het ergens duidelijk wordt uitgesproken. […] De sexistische grapjes, de onnozelheid, het schaamteloze klaplopen, de spelletjes, het vele gedoe. […] Het lijkt een soort van onnodige franje in het bestaan van de vrouwelijke hoofdpersoon. […] Pas geleden hoorde ik iemand zeggen dat het werk zoveel goedkoper en beter zou zijn als het alleen door vrouwen zou worden gedaan. […] Dat [gedoe] interesseert ze niet. Zij zijn met grotere zaken bezig.
Ik ben heel blij met deze bespreking. Ik zie de persoon die hem geschreven heeft zelf ook terug 🙂
Iemand anders mailde me: Het is heel beeldend geschreven, fijne korte zinnen. De stukken uit de jeugd van Ruth tussen het heden door zijn interessant – ook erg tragisch… Mooi om te zien hoe zij zich aan het eind van het boek letterlijk (ook op de tekening) opricht en haar plek vindt. Het geeft een inkijkje voor een buitenstaander uit de IT hoe het er toegaat. De morsige figuren en de leidinggevers met allerlei blabla herken ik wel.
Een ander schoot me even aan en zei: Ik vond het wel een beetje raar, maar het las wel lekker weg.
Een tijdje terug zag ik dat er een recensie van mijn boek op LinkedIn stond:
En vandaag ontdekte ik dat er ook een nieuwe was bijgekomen op Bol.com:
Wat een groot kado, deze lezers die de moeite nemen om mij te laten weten hoe ze mijn boek vonden! Meer rijkdom heeft een mens niet nodig 🙂
Geef een reactie